டாக்ஸிக் சினிமா விமர்சனம்

நடிகர்கள் :-
ராக்கிங் ஸ்டார் யாஷ் – ராயா மற்றும் டிக்கெட்
நயன்தாரா – கங்கா
கியாரா அத்வானி- நதியா​
தாரா சுதாரியா- ரெபேக்கா
ஹ{மா குரேஷி- எலிசபெத்
ருக்மணி வசந்த்- மெல்லிசா
தொழில்நுட்பக் குழு:-
எழுதியவர்கள்: யாஷ் – கீது மோகன்தாஸ்
இயக்கியவர்: கீது மோகன்தாஸ்
தயாரிப்பு: கேவிஎன் புரொடக்ஷன்ஸ் மற்றும் மான்ஸ்டர் மைண்ட் கிரியேஷன்ஸ்
ஒளிப்பதிவு இயக்குனர்: ராஜீவ் ரவி
இசை: ரவி பஸ்ரூர், விஷால் மிஸ்ரா, தனிஷ்க் பாக்சி
தயாரிப்பு வடிவமைப்பாளர்: டி.பி. அபித்
எடிட்டர்: உஜ்வல் குல்கர்னி
ஒலி வடிவமைப்பாளர்: குணால் ஷர்மா
இணை தயாரிப்பாளர்கள்: சந்தீப் சதாசிவா, பிரசாந்த் திலீப் ஹர்திகர்
அதிரடி இயக்குநர்கள்: ஜே. ஜே. பெர்ரி, அன்பரிவ், கெச்சா காம்பக்டீ, அம்ரித் சிங்
கலை இயக்குனர் (பெங்களூரு): மோகன் பி. கேரே
கலை இயக்குனர்: சந்தீப் ஜி. ஷர்மா
நிர்வாகத் தயாரிப்பாளர்: எம்.கே. சுப்ரமணி
தமிழ் உரையாடல்கள்: கணேஷ் சுப்ரமணியன்
நடன இயக்குனர்கள்: கணேஷ் ஆச்சார்யா, இம்ரான் சர்தாரியா, ஏ.ஹர்ஷா
ஆடை வடிவமைப்பாளர்கள்: நேஹா ஆர். பஜாஜ், சானியா சர்தாரியா (யாஷ்)
முடி வடிவமைப்பாளர்: தர்ஷன் யெவலேகர்
மேக்கப் – ப்ரோஸ்தெடிக்ஸ்: ஷிப்ரா சிங் ஆச்சார்யா
போஸ்ட் புரொடக்‌ஷன்: த போஸ்ட் கோ.
ரீ-ரிக்கார்டிங் மிக்சர்: ஸ்ரீஜேஷ் நாயர்
மக்கள் தொடர்பு : யுவராஜ்

1947-இல் இந்தியா சுதந்திரம் அடைந்த காலகட்டத்தில், இன்னமும் போர்த்துகீசியர்களின் கட்டுப்பாட்டில் இருக்கும் கோவாவில் கதை தொடங்குகிறது. சிறுவயதிலேயே அனாதையாக்கப்பட்டு துரோகங்களைச் சந்தித்த ராயா (யாஷ்) மற்றும் அவனது சகோதரி கங்கா (நயன்தாரா) இருவரும் கோவாவை ஆட்டிப்படைக்கும் சால்வடார் (டாரெல் டிசில்வா) என்ற போதைப்பொருள் கடத்தல் கூட்டத்தில் இணைகிறார்கள். ராயாவின் அஞ்சாநெஞ்சமும் தந்திரமும் அவர்களை டான் அந்தஸ்துக்கு உயர்த்துகிறது. இதனிடையே, சால்வடாரின் மகள் ரெபேக்கா (தாரா சுதாரியா), சர்க்கஸ் நிறுவனத்தின் உரிமையாளரும் கலைஞருமான நதியா (கியாரா அத்வானி), மற்றும் மெல்லிசா (ருக்மணி வசந்த்) என பல பெண்களின் தொடர்புகள் ராயாவின் வாழ்வில் குழப்பங்களை ஏற்படுத்துகின்றன. சீனாவடனான அபின் வணிகம் மற்றும் மக்காவ் கேசினோ தொழிலைக் கைப்பற்றும் போட்டியில், ராயா தனது சொந்த ஆசைகளாலும் அகந்தையாலும் எப்படிக் சிகரத்தை அடைகிறான், பின்னர் அவனது கடந்த கால நிழலாக வரும் ‘டிக்கெட்’ (யாஷ்) என்பவனால் எப்படிச் சிக்கலுக்குள்ளாகிறான் என்பதை நோக்கி நகர்கிறது இந்த 3 மணி நேர ஆக்ஷன் டிராமா.

ராக்கிங் ஸ்டார் யாஷ், இரட்டை வேடத்தில் அசுரத்தனமான மாஸ் மேனரிசம் மற்றும் தோற்றப்பொலிவால் ஆக்ஷன் விரும்பிகளுக்கு விருந்து படைத்திருந்தாலும், சைக்லாஜிக்கல் த்リルலருக்குத் தேவையான ஆழமான உணர்ச்சிகளை வெளிப்படுத்தாமல் சில இடங்களில் அளவுக்கு அதிகமான ஓவர்-ஆக்டிங் செய்து சலிப்பை ஏற்படுத்தியுள்ளார்.

நயன்தாரா, ராயாவின் சகோதரி கங்காவாக அமைதியும் நிதானமும் நிறைந்த பவர்ஃபுல் நடிப்பால் பேசும் விழிகளிலேயே கம்பீரத்தை வெளிப்படுத்தித் தூண் போல் தாங்கியிருந்தாலும், படத்தின் இரண்டாவது பாதியில் இவருக்குக் கொடுக்கப்பட்ட காட்சிகள் வலுவில்லாமல் போய் பாதியிலேயே மறையும் நிலை ஏற்பட்டது ஏமாற்றமே.

கியாரா அத்வானி, சர்க்கஸ் கலைஞராக ரொமான்ஸ் அண்ட் எலிகன்ஸ் கலந்து, திரையில் மனதை மயக்கும் அழகியல் உணர்வோடு தத்ரூபமான பங்களிப்பைத் தந்திருந்தாலும், கதாநாயகனுடன் இவருக்கு உண்டான காதல் காட்சிகள் திரைக்கதையின் வேகத்தைக் குறைத்துத் தேவையற்ற தொய்வை ஏற்படுத்தின.

தாரா சுதாரியா, நவீன பாணியிலான கிளாமர் மற்றும் இளமைத் துள்ளலைத் தனது இளகிய முகபாவனைகளால் கச்சிதமாக வெளிப்படுத்தியிருந்தாலும், கதையின் முக்கியத் திருப்புமுனைகளுக்கு எந்தவித அழுத்தமும் தராமல் வெறும் காட்சிப்பொருளாக மட்டுமே வந்து சென்றது பலவீனம்.

ஹுமா குரேஷி, நிழல் உலகத்தின் தந்திரங்களை உணர்ந்த வில்லத்தனமான பாத்திரத்தில் தனக்கே உரித்தான கம்பீரமான நடிப்பால் அச்சுறுத்தலைக் கூட்டியிருந்தாலும், மிகக் குறைவான திரை நேரமே வழங்கப்பட்டதால் இவருடைய முழுமையான திறமையை வெளிப்படுத்த முடியாமல் போய்விட்டது.

ருக்மணி வசந்த், ஆயுதக் கடத்தல் உலகில் இயங்கும் ஒரு வித்தியாசமான பெண்ணாகக் கிடைத்த சிறிய இடைவெளியிலும் நேர்த்தியான நடிப்பை வழங்கியிருந்தாலும், பல கதைக் கிளைகளுக்கு இடையே இவரது பாத்திரம் எந்தவித தாக்கத்தையும் ஏற்படுத்தாமல் காணாமல் போய்விட்டது.

ஒளிப்பதிவாளர் ராஜீவ் ரவி 1940-களின் கோவா மற்றும் மக்காவ் நகரங்களின் பழமையான எழிலையும், நிழல் உலகத்தின் இருண்ட கோணங்களையும் மிக நேர்த்தியான வண்ணப் பதிவுகள் மூலம் பிரம்மாண்டமான திரை அனுபவமாக மாற்றியுள்ளார்.

இசையமைப்பாளர்கள் (ரவி பஸ்ரூர், விஷால் மிஸ்ரா, தனிஷ்க் பாக்சி) பாடல்களின் மெல்லிசையாலும், சண்டைக் காட்சிகளில் அதிரவைக்கும் பின்னணி ஒலியாலும் ஆக்ஷன் பிரியர்களின் இதயத்துடிப்பை எகிற வைத்து, காட்சி அமைப்புகளுக்குத் தேவையான பிரம்மாண்டத்தைக் கூட்டியுள்ளனர்.

எடிட்டர் உஜ்வல் குல்கர்னி அதிகப்படியான அவசரத்துடனும், தொடர்பற்ற முறையிலும் செய்யப்பட்ட கத்தரிப்புகள் படத்திற்குப் பெருமளவில் முட்டுக்கட்டையாக அமைந்துள்ளன. தேவையற்ற வெட்டுகள் காட்சிகளின் சீரான தன்மையைக் குலைத்து, பார்வையாளர்கள் கதையோடு உணர்வுப்பூர்வமாக ஒன்றிணைவதைத் தடுத்துத் தலைவலியை வரவழைக்கின்றன.

சண்டைப்பயிற்சியாளர்கள் (ஜே. ஜே. பெர்ரி, அன்பரிவ், கெச்சா காம்பக்டீ, அம்ரித் சிங்) இரத்தமும் சதையுமான முரட்டுத்தனமான சண்டை அமைப்புகளைத் தத்ரூபமாகவும், சர்வதேசத் திரைப்படங்களுக்கு இணையான தரத்திலும் வடிவமைத்து ஆக்ஷன் விரும்பிகளுக்குத் திரையரங்கில் சிறந்த விருந்து படைத்துள்ளனர்.

கலை இயக்குனர்கள் (மோகன் பி. கேரே, சந்தீப் ஜி. ஷர்மா) சுதந்திர கால கட்டத்து துறைமுகங்கள், அபின் கிடங்குகள் மற்றும் சூதாட்டக் கூடங்களை மிகப்பிரம்மாண்டமான அரங்குகள் அமைத்து, அக்காலகட்டத்தின் வரலாற்று உணர்வை அப்படியே திரையில் மீட்டெடுத்துள்ளனர்.

எழுத்தாளர்கள் (யாஷ், கீது மோகன்தாஸ்) பிரம்மாண்டமான உலகத்தை உருவாக்க முற்பட்ட எழுத்தாளர்கள், திரைக்கதையின் மைய உணர்வை வலுவாக உருவாக்கத் தவறிவிட்டனர். பல கிளைக் கதைகளையும் அளவுக்கு அதிகமான கதாபாத்திரங்களையும் திணித்ததால், பிரதானக் கதைக்களம் சிதறி தெளிவற்ற குழப்ப நிலையை அடைகிறது; இது பார்வையாளர்களுடன் கதையை ஒட்டவிடாமல் செய்யும் மிகப்பெரிய பலவீனமாகும்.

இயக்குனர் கீது மோகன்தாஸ், மேக்கிங் மற்றும் காட்சி அழகியலில் காட்டிய அதே துல்லியத்தை, கதை சொல்லல் வேகத்திலும் காட்சி தொடர்பிலும் இயக்குனர் வெளிப்படுத்தத் தவறிவிட்டார். காட்சிகளுக்கு இடையே இயல்பான ஓட்டத்தை ஏற்படுத்தாமல், உணர்ச்சியற்ற வெறும் பிரம்மாண்டப் படிமங்களாக மட்டுமே படத்தைக் கொண்டு சென்றது பார்வையாளர்களின் பொறுமையைச் சோதிக்கிறது